Ik vraag mij af wat voor sommige mensen "de rit uitzitten" betekent.
Zoals ik hier wel eerder zei, heb ik een speculatieve (privé) portefeuille en een luie (zakelijke) portefeuille.
Speculatief maak ik ongeveer de helft meer rendement dan met de luie portefeuille. Dat is dankzij hefboomproducten en korter op de bal spelen. Dat zijn in de praktijk ritjes van soms een paar maanden tot een paar jaar.
In de luie portefeuille gebeurt bijna niks. Een paar transacties per jaar, bijvoorbeeld geschreven put-opties op TSLA. Die lopen dan enkele maanden (als het erg goed of slecht gaat) en anders een maand of tien.
Inmiddels is het plan dat ik in de zakelijke portefeuille jaarlijks zoveel winst neem (opties + aandelenverkoop) als het lage VPB tarief toestaat. Deze portefeuille wordt namelijk op aanschafwaarde gewaardeerd voor de fiscus.
Dat zijn dus ritjes van vijf jaar tot, bij leven en welzijn, enkele decennia.
De gedachte dat er ‘een rit’ gemaakt moet worden, wordt gepusht door de effectenindustrie, die uiteraard gebaat is bij nodeloze handel en volatiliteit. Een contraire gedachte is dat de beste belegger een dode belegger is, wegens diens gebrek aan transacties.
